Nasz Arcybiskup
Obecnie funkcje zwierzchnika Greckiego Autokefalicznego Kosciola Prawoslawnego pelni Hieronim II (Joannis Liapis). Urodzil sie 1938 r. w Oinofyta w rodzinie o korzeniach arwanickich (albanskojezycznych Grekow). Jest absolwentem Wydzialu Filozoficznego (Sekcja Archeologii) i Teologicznego Uniwersytetu Atenskiego. Studia podyplomowe odbyl w Grazu, Ratyzbonie i Monachium. Pracowal jako adiunkt w Towarzystwie Archeologicznym i filolog w szkolach Nowej Smyrny i Aulony w Atenach. Kariere naukowa porzucil w momencie wstapienia do stanu kaplanskiego. Pelnil sluzbe jako dziekan Metropolii Teb i Levadii (1967- 1978), przeor klasztorow Przemienienia Panskiego i Chrystusa Zbawiciela (1971- 1977) i Sw. Lukasza Symferopolskiego (1977- 1981). W latach 1978- 1981 pelnil funkcje Sekretarza Synodu Greckiego Kosciola Prawoslawnego. W 1981 r. zostal wyswiecony na metropolite Teb i Levadii. Po smierci arcybiskupa Chrystodoulosa Paraskevadisa zostal wybrany 7 lutego 2008 r. (dzien sw. Lukasza Symferopolskiego) na arcybiskupa Aten i calej Grecji jako Hieronim II. Uroczysta intronizacja odbyla sie 16 lutego (dzien Ostrobramskiej Ikony Matki Bozej) w obecnosci przedstawicieli wszystkich prawoslawnych Kosciolow Lokalnych oraz wladz Republiki Greckiej. Historia swiatyni
Tamtego marcowego popoludnia powierzono cerkiew opiece swietej Mariny, ktorej ikona zostala umiejscowiona w centralnej czesci budynku. Po krotkim czasie prowizoryczna swiatynia z miejsca, gdzie dzisiaj stoja Szkoly Podstawowe nr 3 i nr 16, zostala przeniesiona na teren nalezacy do p. Nastosa, tu, gdzie teraz widzicie wlasciwy budynek. Wtedy Stylianos Lambroukos podarowal swoja szope, ktora okolo czterdziestu mezczyzn przenioslo wlasnymi rekami na dzisiejszy Plac Niepodleglosci, by swiatynia mogla sie suszyc w lepszych warunkach. Nastos natomiast oddal swoja ziemie i powoli, z wielka ofiarnoscia i trudem, mieszkancy parafii, ktora zostala zalozona oficjalnie w 1939 roku, wybudowali dzisiejszy czteropietrowy budynek naszej swiatyni. W urzeczywistnieniu tego wielkiego dziela znaczaca role pelnili owczesni proboszczowie- o. archim. Evangelios i jego nastepcy- ksieza protoprezbiterzy Demetrios Papantonis, Spirydon Mantadakis, Konstantinos Rigas, Angelos Kounellis i o. archim. Chryzostom Ksynos. Wszyscy oni, wraz ze swoimi pomocnikami, nakreslali droge, ktora podazali wszyscy parafianie. Kamien wegielny poswiecil, z blogoslawienstwa arcybiskupa Aten, wikariusz Archideicezji Atenskiej Jego Ekscelencja Chryzostom Venetopoulos, biskup Maratony, a pozniejszy metropolita Fokidy. Poswiecenia cerkwi pw. sw. Mariny 10 listopada 1986 roku dokonal Jego Ekscelencja Damascen, biskup Diavlii, z woli i blogoslawienstwa Jego Eminencji Serafima, Arcybiskupa Aten i calej Grecji. Dzisiaj parafia liczy okolo 20 tysiecy wiernych i aktywnie uczestniczy w zyciu publicznym. Znana jest ze swojej dzialalnosci promujacej ekologie i bardzo bliskich kontaktow z Polskim Autokefalicznym Kosciolem Prawoslawnym. Zywot sw. Mariny
W wieku 15 lat przyznala sie ojcu do wyznawanej wiary. On zas nie wiedzac, jak ma przyciagnac corke z powrotem do balwochwalstwa, doniosl na nia do gubernatora Olymbriusza. Marina zostala wezwana na przesluchanie, podczas ktorego kazano jej sie wyrzec Chrystusa. Kiedy zadne metody nie odniosly oczekiwanego skutku, gubernator kazal wtracic dziewczyne do wiezienia, gdzie byla poddawana coraz to gorszym torturom. Gdy wezwal ja do siebie ponownie i odkryl, ze jej wiara nie oslabla, kazal spalic Marine. Lecz rany cudownie sie zagoily, a swieta nieprzerwanie wyslawiala Boga. To wydarzenie spowodowalo wielkie poruszenie wsrod swiadkow i wielu z nich przyjelo chrzescijanstwo. Ostatecznie swieta Marina zostala scieta w wieku 17 lat. Kosciol Prawoslawny czci jej pamiec 17/30 lipca. Zywot sw. Nektariusza
Dzieki pomocy patriarchy aleksandryjskiego w latach 1881 – 1885 kontynuowal nauke na teologicznym fakultecie Uniwersytetu Atenskiego. Po zakonczeniu nauki udal sie do Aleksandrii gdzie patriarcha Sofroniusz udzielil mu swiecen kaplanskich i nastepnie wyslal do poslugi przy cerkwi sw. Mikolaja w Kairze. Sw. Nektariusz w pelni oddal sie swej kaplanskiej posludze: organizowal zycie parafialne, odwiedzal chorych, organizowal remonty licznych cerkwi. W uznaniu jego wiedzy i zdolnosci organizacyjnych zostal 15 stycznia 1889 roku wyswiecony na biskupa. Sw. Nektariusz zostal mianowany metropolita Pentapolis. Po roku czasu biskup Nektariusz byl zmuszony do opuszczenia swej katedry na skutek intryg miejscowego duchowienstwa. Energicznego i niezwykle zaradnego biskupa posadzono o chec przejecia patriarszego tronu. Latem 1990 roku sw. Nektariusz zostal zmuszony do opuszczenia Egiptu. Kolejne cztery lata byly bardzo trudnym okresem zycia dla swietego. Okryty zla slawa biskup otrzymal od Synodu Greckiej Cerkwi jedynie prawo gloszenia kazan. Pozostawiony nawet bez parafii biskup byl praktycznie pozostawiony bez srodkow do zycia. Sytuacja zmienila sie w 1894 roku gdy zostal mianowany wykladowca jednej z atenskich szkol teologicznych. Swiety zajal sie rowniez wydawaniem publikacji, ktore uzyskaly szeroki rozglos. Zgodnie z relacjami wspolczesnych Nektariuszowi ludzi przez caly ten czas swiety kazda wolna chwile poswiecal modlitwie, szczegolnie wieczory i noce. Skupial wokol siebie wielu ludzi, ktorych prowadzil duchowo. W 1907 roku czesc kobiet, ktorymi opiekowal sie wyrazila chec poswiecenia sie zyciu monastycznemu. Wydarzenie to zainspirowalo swietego do zalozenia zenskiego klasztoru. Po licznych poszukiwaniach odpowiedniego miejsca wybral wyspe Egina. Monaster zostal poswiecony Trojcy Swietej. W 1908 roku sw. Nektariusz zrezygnowal z zycia uniwersyteckiego i sam osiadl na Eginie gdzie poswiecil sie organizowaniu monasteru i pracy nad kolejnymi publikacjami. Jeszcze za zycia zyskal slawe cudotworcy i jasnowidza, do ktorego udawaly sie rzesze wiernych z calej Grecji. Sw. Nektariusz zmarl w 1920 r. i zostal pochowany na terenie monasteru. Gdy po ponad cwierc wieku otwarto jego grob, okazalo sie, ze jego cialo nie uleglo rozkladowi. Wedlug swiadkow z grobu wydzielal sie cudowny zapach. Jednak gdy relikwie przeniesiono 2 wrzesnia 1953 roku z grobu do cerkwi okazalo sie, ze z ciala pozostaly jedynie kosci. Sens tego zajscia wytlumaczyl swiety objawiajac sie jednemu mlodziencowi. Zgodnie z jego slowami Bog dopuscil do rozkladu relikwii aby jego kosci mogly rozprzestrzenic sie po calym swiecie, gdziekolwiek tylko bedzie znajdowac sie poswiecona mu cerkiew. Obecnie swiete relikwie znajduja sie w monasterze Swietej Trojcy na Eginie. Kanonizacja sw. Nektariusza odbyla sie w Konstantynopolu w 20 kwietnia 1961 roku. 15 wrzesnia 1998 roku owczesny patriarcha aleksandryjski Piotr VII przybyl na Egine gdzie odczytal akt uniewinniajacy i rehabilitujacy sw. Nektariusza. Przeprosil swietego za wszystkie krzywdy, ktore spotkaly go ze strony patriarchatu. Kler ParafiiO. Archimandryta Serafin Dimitriou - Proboszcz
W 1992 r. rozpoczal nauke w Wyzszym Atenskim Seminarium Duchownym, gdzie przez 2 lata byl przewodniczacym Samorzadu Alumnow jednoczesnie pracujac jako taksowkarz i redaktor diecezjalnego periodyku. W 1999 r. uzyskal tytul magistra teologii na Narodowym Uniwersytecie Atenskim im. J. Kapodistirasa, zas w 2004 r. przebywal na stypendium Kosciola Rzymskokatolickiego w Dublinie. 8 listopada 1996 r. zostaje przyjety w nowicjat klasztoru Petraki i 1 lutego 1997 r. przyjmuje postrzyzyny zakonne z nadaniem imienia Serafin, na czesc arcybiskupa Aten i calej Grecji Serafina Tikasa. Swiecenia diakonskie przyjmuje z rak swojego ojca duchowego, biskupa Davlii Damascena (dzisiaj Metropolita Dydymotyku, Orestiady i Sufli) 2 lutego 1997 r. Od 16 lutego 1997 r. niosl posluge jako diakon w parafii sw. Mariny w Heliopolis. 12 sierpnia 2001 przyjal swiecenia kaplanskie z rak arcybiskupa Aten i calej Grecji Chrystodoulosa Paraskevadisa. Od 1996 r. pracowal w Synodzie Greckiego Kosciola Prawoslawnego w Departamencie ds. Kontaktow Miedzyprawoslawnych i Miedzychrzescijanskich jako kierownik Protokolu Synodalnego. Od 2000 r. jest Glownym Sekretarzem Biura ds. Dzialalnosci Pasterskiej i Kontaktow z Unia Europejska. Wielokrotnie byl delegowany jako Przedstawiciel Greckiego Kosciola Prawoslawnego na swieto Paschy do wielu miast za granica- Buzubura w Burundi (2002), Bangkok w Tajlandii (2005), Buenos Aires w Argentynie (2008), Sao Paulo w Brazylii (2009). Jako przewodniczacy lub czlonek oficjalnych delegacji GKP odwiedzil wielokrotnie Patriarchaty: Konstantynopolitanski, Aleksandryjski, Antiochenski, Jerozolimski, Moskiewski oraz Autokefaliczne Metropolie: Cypru i Polski. Ponadto celebrowal w glownych swiatyniach wszystkich krajow Unii Europejskiej. Od czasu studiow o. archim. Serafin Dimitriou jest bardzo silnie zwiazany z Polska i Polskim Autokefalicznym Kosciolem Prawoslawnym. Jest dobrze znany srodowisku polonijnemu w Grecji i czesto jest zapraszany na uroczystosci PAKP. Wspiera polskich studentow i wspolpracuje przy organizacji wyjazdow polskiej mlodziezy do Grecji. Ks. Prot. Emmanuel Vasilakis Ks. Prot. Spirydon Mantadakis Ks. Prot. Labros Ksesfiggis Ks. Ioannis Metaksas Ks. Vasilios Taksiarchiotis (Duchowni parafii obsluguja kaplice: cmentarna, Domu Opieki Spolecznej i Domu Dziecka w Heliopolis) Czekamy na Was!
Jutrznia: codziennie godz. 7.30 Boska Liturgia: w Swieta i soboty godz. 7.30, w niedziele godz. 6.30- 9.30 (cerkiew sw. Mariny), w niedziele godz. 9.45- 11.00 (cerkiew dolna sw. Nektariusza) Akatyst do sw. Mariny: sroda godz. 17.30 Powieczerze i Akatyst do Bogarodzicy: sroda godz. 21.00 Wystawienie sww. relikwii: sroda godz. 7.30- 22.00 Akatyst do sw. Nektariusza: piatek godz. 18.00 Nocna Sw. Liturgia: raz w miesiacu (wedlug programu) Parafialne spotkania lektury Pisma Swietego:
|
|||
 |
Ιερός Ναός Αγίας Μαρίνης Ηλιουπόλεως |
|
|
|
|
Parafia sw. Mariny w Heliopolis od 1974 roku nalezy do Archidiecezji Aten, ktorej zwierzchnikiem jest Arcybiskup Aten i calej Grecji. 
Minelo juz ponad 70 lat od 20 marca 1935 roku, kiedy to biedni mieszkancy miasteczka Heliopolis u podnoza gory Imettos postanowili gromadzic sie w Imie Boga i dawac swiadectwo swojej wiary w swiatyni zbudowanej z drewnianych belek i zbitego papieru, dajac poczatek naszej parafii.
Swieta Marina urodzila sie w polowie III w. w Antiochii Pisydyjskiej w rodzinie poganskiej. Jej matka zmarla bardzo wczesnie, wiec swieta wychowywala sluzaca, ktora byla chrzescijanka. W ten sposob Marina juz od najmlodszych lat znajdowala sie w kregu wyznawcow Chrystusa.
Sw. Nektariusz - Anastasios Kefalas - urodzil sie 1 pazdziernika 1846 roku w Silivrii Frakijskiej, znajdujacej sie niedaleko od Konstantynopola, w ubogiej rodzinie Dimosa i Marii Kefalas. Mlody Anastasios posiadal szescioro rodzenstwa. Po ukonczeniu czternastego roku zycia opuscil dom rodziny i udal sie do Konstantynopola w celu kontynuowania nauki. Zyl w trudnych warunkach. Aby moc ksztalcic sie wieczorami pracowal w fabryce papierosow, gdzie wkladal do paczek spisane wczesniej na malych kawalkach papieru krotkie sentencje Swietych Ojcow. W 1866 roku, po ukonczeniu nauki, swiety udal sie na wyspe Chios gdzie przez siedem lat pracowal jako nauczyciel. W chwilach wolnych od pracy i codziennych obowiazkow oddawal sie ascezie i modlitwie. Po ukonczeniu trzydziestego roku zycia przyjal w miejscowym monasterze Swietych Ojcow postrzyzyny mnisze otrzymujac imie Lazarz. Nastepnie 15 stycznia 1877 roku przyjal swiecenia diakonskie, podczas ktorych otrzymal imie Nektariusz.
Urodzil sie 12 grudnia 1971 w Atenach w rodzinie Arkadyjskiej jako Stilianos Dimitriou. W latach szkolnych zaangazowany byl w dzialalnosc artystyczna (fotografia, teatr) i charytatywna.
Wieczernia: codziennie wieczorem 
©2007-2010 ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ |
|||||
|
